சர்ச்சைக்குரிய செம்மணி மனிதப் புதைகுழியின் பின்னணியில் தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கைப் பேரழிவு என்பன காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்றும், அங்கு முறையான இறுதிச் சடங்குகள் இடம்பெற்றதற்கான சில குறிப்பிடத்தக்க ஆதாரங்கள் தென்படுகின்றன என்றும் பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவ தெரிவித்துள்ளார்.
செம்மணிப் புதைகுழி அகழ்வாராய்ச்சி தொடர்பான தடயவியல் அறிக்கையைப் பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவ யாழ்ப்பாணம் நீதிவான் நீதிமன்றத்தில் நேற்று திங்கட்கிழமை சமர்ப்பித்தார்.
அந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள முக்கிய அம்சங்களாவன:-
“செம்மணிப் புதைகுழியானது உலகின் பல பகுதிகளில் கண்டறியப்பட்ட சர்ச்சைக்குரிய மனிதப் புதைகுழிகளுடன் ஒப்பிடுகையில் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளைக் காண்பிக்கின்றது. முறையான வழமையில் அடக்கம் செய்யப்படும் சூழமைவுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்தப் புதைகுழி குறிப்பிட்டுக் கூறக்கூடிய அதிக ஒற்றுமைகளை வெளிப்படுத்துகின்றது.
இங்கு அதிகளவிலான எலும்புக்கூடுகள் மீட்கப்பட்டபோதிலும், சடலங்கள் எந்தச் சூழ்நிலையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டன என்பதை துல்லியமாக நிரூபிப்பதற்குத் தேவையான வலுவான ஆதாரங்கள் எதுவும் தென்படவில்லை.
அதிகளவான என்புத் தொகுதிகள் மீட்கப்பட்டமைக்குக் காரணம், இதன் பின்னணியில் தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கைப் பேரழிவு என்பன இருந்திருக்கக்கூடும். இதனால் சடலங்களைச் சாதாரண வழியில் அப்புறப்படுத்துவதைக் காட்டிலும் அதிவிரைவாக அப்புறப்படுத்த வேண்டிய தேவை அக்காலத்தில் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.
இறுதிச் சடங்கில் பயன்படுத்தப்படும் பொருள்கள் அதிகளவில் மீட்கப்படாமைக்கு இதுவும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். இருப்பினும், இதுவரை மீட்கப்பட்ட சில தடயங்கள் அங்கு முறைப்படி இறுதிச் சடங்குகள் இடம்பெற்றன என்பதையே வெளிப்படுத்துகின்றன.
செம்மணியில் அகழாய்வு செய்யப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகளுடன் நேரடியாக இணைந்த நிலையில் ஆடைகளுக்கான சான்றுகள் கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும், துணிகள் சிதைவடைந்திருக்கலாமே தவிர, அவர்கள் ஆடையின்றி அடக்கம் செய்யப்பட்டனர் என்று பொருள்கொள்ள முடியாது.
துணிகள் போன்ற கரிமப் பொருட்கள் மண்ணின் இரசாயனத் தன்மை, ஈரப்பதம், நுண்ணுயிர்களின் தொழிற்பாடு மற்றும் கால அளவு காரணமாகச் சிதைவடையக்கூடியவை. மேலும், சில எலும்புக்கூடுகளுக்கு அருகில் பொத்தான்கள், பொத்தான் வளையங்கள் மற்றும் சிறிய உலோகப் பொருத்திகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை அடக்கம் செய்யப்பட்டபோது அவர்கள் ஆடை அணிந்திருந்தனர் என்பதற்கான ஆதாரங்களாகும்.
எனவே, துணி எச்சங்கள் கிடைக்காத நிலையை ஆடைகள் இல்லாதிருந்ததற்கான உறுதியான சான்றாகக் கருதாமல், காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட சிதைவாகவே கொள்ள வேண்டும்.” – என்று அந்த அறிக்கையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.